Home>Gastenboek>Mevrouw Koerselman over de zorg voor haar man:
Mevrouw Koerselman over de zorg voor haar man:
"Mijn man (76) had longkanker. De dokter zei tegen me: 'u mag dat niet meer doen, het verzorgen. U moet hulp nemen want anders heb ik straks 2 patiënten, dat houdt u nooit vol'. "Mijn man heeft een paar weken in het Tergooi Ziekenhuis in Hilversum gelegen. Toen mocht hij naar huis toe, maar hij was heel erg ziek. In het ziekenhuis zeiden ze: u moet thuiszorg hebben. Ik zei: 'nou, dat is ook wat.' Toen zeiden ze tegen mij: 'nou, wij zorgen daarvoor'. Hij lag op de longafdeling en toen hij dan naar huis mocht heeft die afdeling ervoor gezorgd dat ik hulp kreeg van Zorgtoppers.
Hij had zo'n drain die er voor zorgde dat het vocht vanuit het hartzakje en de buik kon afvloeien en dat moest er iedere dag af en 's avonds er weer op. Marianne van Zorgtoppers verschoonde de drain in de ochtend en ik zorgde er 's avonds voor. En dat hebben we zo een paar maanden gedaan.
Ik weet nog goed de eerste keer dat Zorgtoppers bij ons thuis zou komen. Het was precies acht uur en daar kwam ze. Precies op tijd. Het is één keer gebeurd toen waren ze laat, Trudy was het, en die had in de file gezeten. Maar, en dat heb ik ook een keer meegemaakt, toen zette ik heel vroeg de vuilnisbak buiten en toen hoorde ik zeggen: 'goede morgen'. En ik zag helemaal niemand. Ik denk: 'Waar komt dat nou vandaan?' Toen zag ik Trudy in die auto die zat te wachten, het raampje naar beneden. Ze zei:' ik ben veel te vroeg'. Ik zeg: 'doe niet zo mal. Kom toch gewoon naar binnen". Ja, we hebben het ook heel gezellig gehad. In het begin dacht ik nou ja, vreemde mensen over de vloer. Maar ja, eigenlijk hebben we daar helemaal geen erg in gehad. Nee, ik heb het eigenlijk helemaal niet vreemd gevonden. Vanaf het begin was het eigen. Ook koffie drinken, een beetje praten. En daar heb je ook behoefte aan.
Mijn man die zo ziek was, die vond het prachtig. Hij heeft die tijd ook heel veel afgekletst met Marianne en met mij. En we spraken met haar ook over heel veel diepe dingen, over het sterven, het afscheid.
De verzorging van Marianne, Trudy en Cisca was zó! Geen gehaast, alles heel rustig, ik zette ´s avonds alles klaar, altijd schoon, hij werd iedere dag gewassen, lekker haar wassen, toen kon hij nog wel naar de keuken komen. Maar de laatste dag, voordat hij naar de hospice Kajan ging, zei Trudy, ik ga uw haar nog lekker even wassen. Maar hij kon z´n bed niet meer uitkomen en dat hoefde ook niet. Toen is zijn haar gewassen gewoon in bed. Dat vond hij heerlijk.
Op een ochtend, vlak voor zijn overlijden was mijn man vreselijk benauwd. Ik heb Marianne gebeld en zij heeft meteen de nooddokter gebeld. Later kwam de huisarts en die vond zijn toestand zo erg dat hij is overgebracht naar hospice Kajan in Hilversum. Mijn man vond het daar heerlijk. Hij heeft nog allerlei mensen laten oproepen zodat hij afscheid van hen kon nemen. Na 2 dagen is hij rustig gestorven"